Między apteką a lombardem...

Kolejny początek. Po ponad trzech miesiącach laby idę jutro pierwszy raz do pracy. Szok. Niedowierzanie, ale - nie ma co się dziwić - i radość:) Mam pracować w bardzo ładnym, nowym miejscu. Klasa nowa, piękna, świeża, jasna. Z okien rozpościera się widok na jezioro. Zapraszam.

Jest sukces - wzięłam pieniądze z bankomatu. Te wydawałoby się proste i naturalne czynności w nowym miejscu takimi nie są. Dwa bankomaty nawet nie podjęły ze mną rozmowy. W końcu znalazł się taki, który dał mi mamonę. No i tu kolejny problem - ciągle nie wiem, ile mam pieniędzy. Zakupy w tysiącach tenge przerastają moje możliwości obliczeniowe. Więc już nie liczę, tylko płacę. Jest śmiesznie.

Co ciekawe - w mieście jest bardzo dużo lombardów, choć niektóre są superlombardami (!), aptek i notariuszy.

Miasto jest duże a chyba ma zadatki na jeszcze większe. Taki napis może nam coś konotować (tak, tak Kochani, to słówko lubimy:)). Ulice szerokie (ale bez linii rozdzielających pasy), chodniki proste, ale to chyba pod ten śnieg i lód, co mnie tu czekają.
Miałam dzisiaj poza tym wystąpienie w kościele. Zapraszałam zebranych na lekcje polskiego. Był to jedyny element w języku polskim. Msze odprawiane są po rosyjsku przez polskiego księdza - takie zarządzenie biskupa.

Flamingi czy też żurawie znajdują się natomiast nieopodal mojej pracy. Przy rzeczce, która wpływa do jeziora. Myślę, że wszyscy czytający czekali właśnie na takie informacje;):):)

A i z ciekawostek - na 28. kanale w telewizorze w moim salonie jest TV Polonia. Dam radę;)

Przyzwoitość to waluta...