Alea iacta est...

Jeden z wiernych czytelników bloga powiedział mi, że znacznie ciekawsze są zdjęcia niż moje wpisy, więc teraz tylko zdjęcia:):) Podejmę to wyzwanie i zanim coś znowu napiszę, przemyślę to niczym Juliusz Cezar :)

Nie wiem jeszcze, dlaczego w tym miejscu jest tyle kości. Zapytam uczniów, wszystkiego się dowiem:)

Niedzielny spacer w pełnym słońcu pod niebieskim niebem...

Skoro były gnaty, to są i sroki:)

 Może się wydawać, że to zdjęcie już było, ale nie - to zupełnie inne miejsce, z innej strony miasta.

Inna czytelniczka zażyczyła sobie mnie na zdjęciu, więc oto i ja;)

Oprócz baraniny widziałam dzisiaj koninę i wołowinę. Gęsina też się trafiła. 

Bo każda droga ma początek i koniec...

Żeby się udało na końcu tej naszej spotkać ze Wszystkimi Świętymi:)

I dopiero gdy zawoła Bóg, 

to pożegnam wszystkie te rzeczy i znów 

pójdę boso...